YÖRESEL KELİMELERİMİZ SÖZLÜĞÜ

Ocak Ayı; Zemheri, Şubat ta; Gücük
Sonbahar; Güz, Azıcık ta; Eccük
Geçen Yıl; Bıldır, İri Kıyım; Hödük
Havuç ta; Purçiklidir bizde

Palto; Sakodur, Kaban ise; Gocik
Şal; Atgudur, Bere ise; Gobbik
Havlu; Peşkirdir, Ayakkabı; Kalik
Kavrulmuş ta; Gıcıriktir bizde

Sıkı ise; Kip, Yamuk ise; Haştik 
Paramparça; Hışırım, Şaşi ise ; Şaştik 
Çok Gevşek; Pirpirim, Kısa da; Bodik 
Çok Sağlam da; Mökkemdir bizde

Delikanlı; Yiğit, Kambur da; Guzzik 
Kel Olan; Dıbız, Eğri de; Gıgırik 
Ufak Tefek; Hımbıl, Öksürük; Hırhırik 
Alkışlamak da; Cıppiktir bizde

Hala Çocuğu; Halez, Hala ise; Bibi 
Teyze ise; Eze, Amca da; Emi 
Büyükanne; Nene, Eş Hanımı; Elti 
Çok Sevmek de; Cindillidir bizde

Kavrulmuş Buğday; Gavurga, Yokluk ise; Gıtlık 
Erik Kurusu; Basmaca, Ekmek Kırıntısı; Aşlık 
Ayran ise; Çalhama, Pestil de; Bastık 
Beyaz Topraktan Badana; Çırpıktır bizde

İp Yumağı; Kelep, Yatak ise; Döşek 
Davar Taciri; Celep, Davar da; Şişek 
Balyozun Adı; Zomp, Toprak Kütlesi; Kessek 
Tarla Sınırı da; Tumptur bizde

Yüksek yer; Sekü, Bahçe Kapısı; Cağmar 
Düz Arazi; Yazu, Büyük Çivi; Mısmar 
Patika Yol; Cılga, Büyük Bez; Dastar 
Mallerın Yem Yeri; Müsürdür bizde

Hızlı ise; Yeğin, Koşmak ta ; Çapmak 
Yaba ise; Dirge, Yavrulamak da; Guzlamak 
Dağ Geçidi; Gaban, Korumak da; Gollamak 
Yayık ise; Tuluktur bizde

Saçağın Adı; Sivink, Soba Bacası; Pıhırik 
Bulgur Değirmeni; Dink, Çan ise; Cıngırik 
Değneğin Adı; Kırza,Kırık ise; Kırik 
Ekmek Pişirme Aleti; Rapatadır bizde

Çekiç; Kakuçtur, Ekşimemiş Hamur; Pağaç 
Damat Yareni; Sağduçtur, Yavrulu da; Guzlaç 
Ardıç Ağacı; Arduçtur, Kova ise; Pakraç 
Yufka Küreği de; Ahtereçtir bizde

Banyo Yeri; Çağ, Banyo Yapmak ise; Çimmek 
Şişin Adı; Cağ, Elbise Tamiri ise; Çitemek 
Ev Yıkıntısı; Peğ, Saklanmak da; Sinmek 
Hayvan Boyunduruğu; Mangurdur bizde

Mutfak ; Örmedir, Ot Damı; Merek 
Tane; Denedir, Kilit ise; Firenk 
Yine; Genedir, Raf ise; Terek 
Topraktan Cıla da; Mörhedir bizde

Büyük Tas; Üsküre, Çapa Yapmak; Meğil 
Su Kabı ; Deppe, Küçük Kova da ; Sitil 
Büyük Satır; Derhe, Yorgan da; Mitil 
Tavan ise; Arustahdır bizde

Kalın İğne; Bizdir, Tepsi de; Sini 
Büyük Leğen; Teşdidir, Tabure ; İskembi 
Baca Silindiri; Loğdur, At Arkası; Terki 
Merdiven Muhafazası da; Zerzembidir bizde

Bütün; Tövüdür, Azıcık ta; Pırtik 
Sedir; Makattır, Kuyruk ise; Poççik 
Çekirdek; Çiğittir, Boynuzsuz ; Kolik 
Zehir ise; Ağudur bizde

Yıkamak; Yumaktır, Saban Tarağı; Cemek 
Ayran; Ağartıdır, Acımak ta; İtilenmek 
Koşmak; Çapmaktır, Diğer Adı ; Seğirtmek 
Etek Toplama da; Çemirlenmektir bizde

Sığ Yer; Yuha, En Uç ise; Cinkolik 
Grup ise; Barhana, Su Güveci; Gıcik 
Büyük Çekiç; Madırga, Tahıl Ölçeği; Çinik 
Tahterevalli de; Alazingaladır bizde

Kümes Girişi; Pin, Uyuklamak; Dapınmak 
Hayvan Gübresi; Ahbun, Yuvarlamak; Gıldırlamak 
Deri ise; Gön, Yıkanmak da; Yunmak 
Elbiseler de; Esvaptır bizde

Makarna; Eriştedir, Yuvarlak da; Gıldırik 
Kısa ise; Kesedir, Buruşuk ta; Vırışik 
İlk Süt; Ağuzdur, Tahıl Ölçeği; Godik 
Siyah Arı da; Dozdozdur bizde

Peksimet; Gılik, Leblebi de; Kıttı 
Boğaz ise; Hırtlik, Yayık ta; Hınısı 
Koyun Pisliği; Gıldik, İnsanın ise ; Fışkı 
Bostan Artığıda; Şırvanttır bizde

Laflamak; Horata, Kaynamak ta; Fıkkılamak 
Kötü Olan; Soyha, karşılık Vermek; Dırlamak 
Dedikoducu; Pesa, Vurmak ta; Yapuşturmak 
Sebze ise; Zarzavattır bizde

SALYANGOZ; Kettoş, Basmak ta; Badal 
Su kabı; Terpoş, Massa Çivisi; Modul 
Eğri Demir; Eğiş, Çalı Süpürgesi; Sahağol 
Kurululmuş Çökelik te; Keştir bizde

İşkembe; Mimbardır, Ceviz Kabuğu; Pir 
Uçurum; Yardır, Mezar ise; Gor 
Güç-Kuvvet; Ferdir, Hastalık ta; Çor 
Her An da; Hergistir bizde

Büyük Kuzu; Toklu, Büyük Civciv; Ferik 
Büyük Oğlak; Korut, Küçük ise; Gıdik 
Manda ise; Camış, Büyük Dana; Mozik 
Su Yalağı da; Kurundur bizde

Civcivin Adı; Cücük, Büyük Dana da; Çebiç 
İt Yavrusu; Enük, Dut Kurusu; Çemiç 
Hindinin Adı; Culluk, Ceviz Döğmesi; Göğmeç 
Yayığın Adı da; Tuluktur bizde

Kadinin Adı; Pisik, Pençesi ise; Tatik 
Sıpanın Adı; Kurik, Tekmesi ise; Fıncik 
Dananın Adı; Bıçik, Böcek ise; Bocik 
İt Yavrusu; Kutiktir bizde

Küçük Çivi; Mıh, Kısa Boylu; Bodik 
hayvan Pisliği; Kıh, Sümük te; Hındik 
Otun Adı; Zığ, Toprak da; Gullik 
Çöplerin Adı da; Zibildir bizde

Abrul Ayı: Nisan ayı.
Accuk: Azıcık.
Ahan: İşte şu.
Ahbun: hayvan gübresi.
Ahur: Ahır.
Ağulanmak: Zehirlenmek, beddua.
Alma: Elma.
Anca: Ancak.
Anşa: Ayşe.
Ağıl: Etrafı çalılarla veya çit örülerek çevrilmiş üzeri açık hayvan barınağı.
Ahbap: Dost, arkadaş.
Ağuz: İneğin doğumdan sonra birkaç gün devam eden ilk sütü.
Ahbun: Hayvan gübresi.
Al: Kırımızı.
Alaca: Kapı yerine kullanılan araları açık kapı.
Alemeşkere: Alenen, insanlar görecek-duyacak şekilde.
Alattirik: Elektrik.
Alma: Elma.
Arlanmak: Utanmak.
Anadut: Ot toplamaya yarayan ve üç daldan oluşan, dalların ikisinin altta birinin üstte olduğu ağaçtan yapılmış alet
Arustah: Tavan.
Asbab: Elbise.
Aşgana: Ahşap evlerin bacalarının üstünde şapka gibi konulan ve bir ip ile kurulmuş düzenek yardımıyla açılıp kapanabilen baca.
Aşluh: Kuru bakliyat, mutfak malzemesi, yemek.
Ataş: Ateş.
Avara: Boş gezen .
Ayah Yolu: Tuvalet, WC.
Ayakçak: Merdiven.
Ayu: Ayı.
Avlu: Evin giriş salonu.
Avrat: Kadın.
Azuh: Yiyecek.

Bahca: Bahçe.
Bakraç: Kovanın ufak olanı.
Bekmez: Pekmez.
Bıldır: Geçen sene, geçen yıl.
Bıyıl: Bu yıl, bu sene.
Bi Kerem: Bir Kere.
Bibi: Büyük hala .
Bişi: Sacda yapılan ince lavaş gibi yağlı ekmek.
Bitike: Biraz, azıcık, ufak.
Bohça: İçine giysi konulan bez.
Boyna: Sürekli.
Boyunduruh: Hayvanları, araba yada sabana bağlamak için boynuna konan özel yapılmış düzenek.
Boz: Ekilmemiş tarla.
Böcük: Böcek.
Böğün: Bugün.
Börtüme: Haşlama, az pişirme.
Böyüh: Büyük.
Bulaşuh: Bulaşık.
Buymah: Buymak.
Bürgün: Yarından sonraki gün.

Cağ: Örgü işlerinde kullanılan şiş.
Cağmar: Hayvanların giriş-çıkışını engellemek için, genelde evlerin önlerinde bulunan ve ortadan iki yana açılan kapı.
Cahal: Cahil.
Camış: Bir büyükbaş hayvan türü, Manda.
Cedde: Cadde.
Cedelleşmek: Ağız dalaşı yapmak, çekişmek.
Ceyran: Elektrik.
Cıbban: Alkış.
Cıbıl: Çıplak.
Cıbıldah: Çıplak.
Cıcık: Yeni, güzel.
Cılga: Tek kişinin yürüyebildiği ve zaman içinde oluşan dar yol.
Cırcır: Fermuar.
Cılız: Zayıf
Cırgıt: Çekirge.
Cırnah: Tırnak.
Cıscıbıl: Çırılçıplak.
Cıvık: Şımarık.
Cimcük: Çimdik.
Cimcüklemek: Çimdik atmak.
Cingen: Çingene.
Coruh: Koşulmuş olan bir çift öküze, yardım amaçıyla bir çift öküzün koşulması.
Culluh: Hindi.
Cücük Ayı: Şubat Ayı.
Cücük: Civciv yavrusu.

Çalmak: Dövmek.
Çalu: Kurumuş dal parçaları, çalı.
Çangal: Fasülye sırığı.
Çapula: Eskiden giyilen bir tür ayakkabı.
Çaput: Bez parçası.
Çardak: Salon.
Çaruk: Tek parça deriden yapılmış, eskiden giyilen bir çeşit ayakkabı.
Çebiç: 1 yaşındaki keçi.
Çekim: Çamların üstündeki yeni uzamış kısım
Çekişmek: Sözlü kavga etmak.
Çemkürmek: Köpeğin havlaması veya büyüklere karşı saygısızca bağırarak karşılık vermek.
Çentik: Çizik.
Çeper: Bahçe etrafına tahtadan yapılmış çit.
Çerçi: Köy köy dolaşarak satış yapan kişi.
Çerdöğ: Aşılanmış yaban armudu.
Çıtlak: Ateşten sıçrayan küçük kıvılcım.
Çılpı: Küçük çalılar.
Çiğit: Fasülye tanesi, meyve çekirdeği.
Çilemek: İnce akan suyu serpiştirmek.
Çimmek: Yıkanmak, Banyo yapmak.
Çirşaf: Çirkef, edepsiz, terbiyesiz.
Çitimek: Birbirine ilmek.
Çökelek: Yağı alınmış peynir.
Çul: Yünden yapılan el dokuması yere serilen ev eşyası.

Dadanmak: Alışmak.
Dalaşmak: Sataşmak, kızdırmak, dalga geçmek.
Dam: Ahır.
Darlanmak: Sıkılmak, bunalmak.
Dastar: Yün kilim.
Davar: Koyun sürüsü.
Davşan: Tavşan.
Dayak: Öküz arabasının ön kısmının ayakda durmasını sağlayan bilek kalınlığındakı düz dal parçası.
Değermen: Değirmen.
Dehre: Elde taşıması kolay dal budamaya elverişli küçük balta.
Dekmük: Tekme.
Demin: Biraz önce.
Dene: Tane.
Densiz: Uygunsuz.
Desdi: Testi.
Devamsız: İşe yaramaz.
Devrülesice: Beddua.
Deyha: İşte şurada.
Dımbıl: Küçük çocukların erkeklik organı.
Dınnah: Tırnak.
Dibek: Öğütme aracı.
Dilsiz: Lal.
Dirgen: Ekinlerin saplanılarak aktarılmasına yarayan çatal seklindeki el aleti.
Dişbudah: Bir ağaç cinsi.
Dizlik: Kadınların uzun paçalı donu.
Dodih: Ayağın topuk kısmı.
Doldol: Pipi.
Don: Kilot.
Dombalak: Takla.
Dozik: Dangalak.
Dömbelek: Darbuka.
Döşek: Yatak.
Duz: Tuz.
Düğe: Bir yaşında dişi dana.
Düğdü: Keserin çivi çakmaya yarayan tarafı.
Düğleme: Düğüm atma, bağlama.
Düllük: Çocuk düdüğü.
Dürzü: Üç kağıtcı, düzenbaz anlamında kullanılan kelime.
Düven: Kalın dikdörtgen tahtanın altına keskin taşların çakılı olduğu, öküzlerin çekmesi ile kullanılan harman aracı

Ebeguşağı: Gökkuşağı.
Ecük: Biraz.
Ecücük: Azıcık.
Egiş: Tandırın yanan közlerini karıştırmak ve zaman zaman da ekmekleri tandırdan kazımak icin bir ucu ıspatula seklinde kullanılan diğer ucu da çengelli olan demirden yapılmış el aleti.
Eğer: Ata binmek için kullanılan oturak.
Eğlen: Dur.
Elguvan: Mor renkli bir çiçek, ergüvan.
Emmi: Amca.
En: Hayvanların tanınması için kulaklarına yapılan işaret.
Enteri: Tek parça bayan elbisesi.
Enük: Kedi, köpek yavrusu.
Enselemek: Yakalamak, açığa çıkarmak.
Ergişi: Erkek kişi.
Erinmek: Tembellik edip, çalışma isteği olmaması.
Erük: Erik.
Erüşde(erişte): Evde yapılan makarna.
Esbap: Elbise.
Esgüetek: Kadın.
Essah: Gerçek
Eşgi: Ekşi.
Eşik: Kapının altındaki ağaç parçası.
Eşkere: Alenen, açıktan.
Evelük: Toplanıp yenen bir bitki.
Evermek: Evlendirmek.
Evlek: Tarlanın yarım dönümüne yakın kısmı.
Ey: Bir seslenme edası.
Eyce: İyi, güzel.
Eyhe: Sana göre hava hoş.
Eylenmek: Oyalanmak.
Eze: Teyze.
Ezen: Ezan.

Fare: Sıçan.
Farşa: Edepsiz kadın, fahişe, yırtıcı.
Fer: Derman, hal, kuvvet .
Ferik: Civcivlikten çıkmış yumurtlama çağına gelmiş tavuk.
Fırtana: Fırtına.
Fışkı: Dışkı.
Firengi: Ağaç direkleri yandan tutmaya yarayan direk.
Firenk: Kilit.
Follamak: Kabuğunu ayıklamak.
Folluh: Tavuğun yumurtladığı yer.
Fosul: Yumurtayı suda haşlama.

Gada: Kardeş.
Gah: Erik, elma kurusu.
Galıf: Derme çatma yapılan küçük yapılar.
Galo: Hayvanları ahıra bağlayan eğik ağaç.
Galtah: İffetsiz, ahlaksız kadın. kaltak (argo).
Gamaşmak: Göz veya dişler için kullanılan rahatsızlık ifade eden bir kelime.
Gancıh: Dişi, kalleş (argo).
Garanlıh: Karanlık.
Garer: Karar, tam kıvamı.
Gargış: Beddua.
Garyola: Yatak.
Gasevet: Dert, sıkıntı.
Gatıh: Ayran.
Gatiyen: Asla, kesinlikle, kati suretle.
Gavar: Su suvarırken gelen suyu bölüp dağıtmak için topraktan kürekle açılan hark.
Gavur: Kafir.
Gavah: Kavak.
Gavat: Değersiz adam.
Gayfe: Kahve.
Gazuh: Kazık.
Gazel: Dökülmüş yapraklar.
Gazel Ayı: Ekim Ayı.
Gebermek: Ölmek.
Geçi: Keçi.
Gem: Harmanda buğday tanelerini ayırt etmek için öküzlere koşulup buğdayların üstünden çekilen altına taşlar çakılmış geniş ve büyük tahta.
Gendime: Bulgur.
Geven: Dikenli ot.
Gevrüh: Dalları boru seklinde olan yaprakları geniş bir bitki.
Gıdik: Keçi yavrusu.
Gıldırik: Yuvarlak.
Gılıf: Kın.
Gıllih: Keçilerin küçük yuvarlak taneler halinde çıkardıkları dışkı.
Gıldırlamak: Yuvarlamak.
Gılik: Koyunların çıkardığı yuvarlak dışkı.
Gırgıt: Kabuğu kalın, küçük yollu ceviz.
Gırkmak: Kırpmak.
Gısrah: Dişi at.
Gışmık: Hayvan tekmesi, çifte.
Gıymuh: Odunların küçük parçası.
Gız: Kız.
Gızambuh: Kızılcık meyvesi.
Gidişmek: Kaşınmak.
Gişi: Herif, koca, eş.
Gobal: Kafası topuz seklinde olan sopa.
Gopçe: Düğme
Gocunma: Alınmak.
Goç: Koç.
Godile: Ense.
Gofil: Fıçı.
Gollik: Kısa olan, boyu kısa olan.
Gorsak: Fırın değneği.
Gop: Kadınların giydiği ceket.
Gopça: Düğme.
Goyvermek: Bırakmak.
Goyun: Koyun.
Göcek: Köşe.
Göceklik: Ocak başı.
Göğermek: Peynir veya çökeleğin yeşillenmiş hali, morarmak.
Göresmek: Özlemek.
Göynek: Gömlek, atlet.
Gön: Hayvan derisi.
Göreslenmek: Göresi gelmek.
Göriymisen: Görüyor musun?
Göze: Kaynak suyunun çıktığı yer.
Güçcük: Küçük.
Gubarmak: Göğsü kabarmak, gururlanmak.
Gucur: Kısa boylu.
Gudi: Yuvarlak olmuş küçük kabak.
Gudik: Köpek.
Guma: İkinci eş.
Gurna: Korna.
Guzu: Kuzu.
Guzu Gulağı: Yenilen bir yabani ot.
Guzzik: Kambur.
Güdül: Mısır ekmeği.
Gülk: Kuluçka, Civciv çıkaracak tavuk.
Güve: Tahtakurusu.
Güveç: Topraktan yapılmış testi görünümünde ağzı genişçe olan bir yemek pişirme kabı.

Habire: Şimdi, hemen.
Haböle: Haşöle.
Hacat: Alet, edavat.
Hadıca: Hatice.
Haggadden: Hakikaten.
Halbur: Tahıl ürünlerini taş ve topraktan ayırmaya yarayan elle sallayarak kullanılan alet.
Halva: Helva.
Hamamlık: Evde odanın köşesinde banyo yapmak için yapılan küçük bölüm.
Hapenk: Gizli geçit kapağı.
Harg: Su yolu.
Haşıl: Buğdaydan yapılan ve üzerine süt yada yağ dökülerek yapılan yemek.
Haşindi: Tam şimdi.
Haşmul: Elmanın pişmişine denilir.
Hatça: Hatice adının yöresel söylenişi.
Hatil: Taş duvarın üzerine konulan kalın kalas.
Havzal: Kalın saman.
Havas: Heves, istek.
He: Evet.
Hedik: Buğdayın haşlanmış hali.
Helâ: Tuvalet.
Helbet: Elbette.
Hele: Biraz.
Helim: Halim adının yöresel söylenişi.
Helki: Su ve süt taşımada kullanılan kovaı.
Herif: Evli kadınların eşlerine hitap şekli. Koca.
Herle: Un çorbası.
Hevlek: Tarlanın aşağı yukarı yarım dönümü için kullanılan söz.
Heybe: At ve eşeklerin üzerine konulan çift gözlü çanta.
Hıbar: Duvar dizmede büyük taşlar arasına konulan küçük taş.
Hınger: Mantı.
Hırha: Yelek.
Hırhız: Hırsız.
Hırlı: Dürüst, Uslu, İyi huylu.
Hırp etmek: Örtmek.
Hışır: Eski, hurda.
Hışırım: Kırılmış dökülmüş.
Hırtlik: Boğaz.
Hızar: Büyük testere.
Hızmeker: Erkek hizmetçi.
Hollaçelik: Çelik çomak oyunu.
Honça: Yer sofrası.
Horata: Dedikodu.
Hoyrat: Sevimsiz, kötü.
Hozan: Ekilmemiş, nadasa bırakılmış tarla.
Höbüşlemek: Sırta alma.
Höllük: Eskiden çocukların altına konulan elenmiş toprak.

Ilıncah: Salıncak. Özellikle bebekleri yatırmak için yapılan salıncak.
Iraf: Raf.
Irfat: Rıfat
Iramazan: Ramazan.
Irbıh: Testiye benzeyen su kabı, İbrik.
Irgat: Amele, işçi .
Irgalamak: Sağa, sola sallamak.
Irz: Namus.
Işgın: Ağaç sürgünü, şıvgın.

İbraam: İbrahim.
İçlik: Gömlek.
İdare: Eskiden kullanılan lamba.
İğit: Yiğit.
İlahana: Lahana.
İlif: Kese, lif.
İrbaam: İbrahim.
İrecep: Recep.
İrezil: Rezil, kötü.
İskembe: Sandalye.
İşgillenmek: Kuşkulanmak.
İtüzümü: Böğürtlen.

Kalik: Eski ayakkabı.
Karakış Ayı: Aralık Ayı.
Karalastik: Lastik ayakkabı.
Kartol: Patates.
Katuk: Ayran.
Katmer: Hamurun yağlanarak sacda pişirilmesi şeklinde yapılan yiyecek.
Kehriz: Eskiden köyde bir köşede bir delik bırakırlardı ve o köşede banyo yaparlardı sular oradan dışarı giderdi işte bu köşeye (deliğe) kehriz denirdi.
Kelgür: Makarna veya erişte süzmek için kullanılan delikli mutfak eşyası .
Kekiş: Çekiç.
Kelpet: Kerpeten.
Ketoş: Kel.
Kem: Otlardan yapılan ve yine ot bağlamaya yarayan ip.
Kenef: Tuvalet.
Kert: Sütleri ölçmek için kullanılan işaretli odun.
Kertük: Ağaç yada tahtanın, bıçak veya balta ile yontulmuş,zedelenmiş,işaretlenmiş hali.
Keşik: Sıra, Numara
Kevük: Buğday saplarını deste yapmaya yarayan alet.
Kete: Yüzü yağlanmış yassı ekmek.
Kirkit: Halı dokumada kullanılan küçük alet.
Kıymık: İğne kadar ince ağaç parçası.
Kile: Yirmi tenekelik tahıl ölçü birimi.
Kiraz Ayı: Haziran Ayı.
Kirik: Eşek Sıpası.
Kivra: Kirve.
Koç: Kasım Ayı.
Kofil: Fıçı.
Kom: Ahır.
Kor: Bakıpta görmeyen, kör.
Köfne: Eskimiş, yıpranmış.
Kösüre: Bıçak ve balta bilemeye yarayan yuvarlak taş.
Körpe: Ufak, yavru.
Kösnü: Köstebek.
Köynek: Yakasız gömlek.
Kundak: Bebeğin sarıldığı bez.
Kurik: Eşeğin yavrusu.
Kurun: Su yatağına (su çıkan yere) hayvanların su içmesi için betondan yapılan kab veya içine peynir basılan ağaçtan yuvarlak veya kare şeklindeki kutu.
Kuzu Kulağı: Yenilen birtür yabani bitki.
Külfet: Ev halkı.
Kürümek: Bir şeyi kürekle sıyırarak süpürmek, mesela kar kürümek.

Lavaş: Yassı ve ince tandır ekmeği.
Lepbih: Yassı olan nesne mesela "lepbih daş" .
Lığırt: Çok sulu çamur.
Lobiye: Fasulye.
Loğ: Üstü toprak olan yapılarda. Toprağı sıkıştırmak için kullanılan silindir şeklindeki taş.
Lor: Bir peynir çeşidi.
Löküs: Gazla yanan lamba.

Mabal: Vebal.
Mahana: Bahane, sebep.
Mahsustan: Şakacıktan.
Maşafa: Ağzı açık saplı su kabı.
Mekteb: Okul.
Mendebur: Uğursuz; hayırsız.
Menevşe: Menekşe.
Merek: Ot koyulan yer .
Merez: Köpeğin yaşı.
Mertek: Evlerin içinde tavanda döşenmiş büyük tomruklara denir .
Meşe: Orman.
Meymenetsüz: Hayırsız, vafasız, uğursuz, suratsız.
Meyram Ayı: Ağustos Ayı.
Mezer: Mezar.
Mıh: Çivi.
Mıymıntı: Elinden iş gelmeyen, uyuşuk
Mızıkçı: Oyun bozan.
Mintan: Gömlek.
Mismar: İri çivi.
Mismil: Helal.
Mozik: Buzağının büyüğü.
Mitil: Yüzsüz yorgan.
Mudara: Sağlam ve dayanıklı olmayan, eğreti.
Muhayet Ol: Sahip çık.
Mundar: Haram.
Müsendere: Ambarın ekmek koyma gözü (çekmecesi).
Müsürlük: Ahırda hayvanların yem yediği tahdan oluk.

Nacah: Küçük balta.
Naçar: Gariban, fakir.
Nahır: Sığır sürüsü.

Oğlah: Keçi yavrusu.
Ohlava: Yufka açmaya yarayan odundan alet.
Oluh: Çeşmede su akan boru.
Oncacuh: Azıcık, Çok az miktarda.
Orah Ayı: Temmuz Ayı.

Öylen Vahtı: Öğle vakti.
Öylenlik: Öğle yemeği.
Öğürsemek: İneklerin boğa isteme dönemi.
Örme: Elle örülerek yapılmış kalın ip.
Örtme: Yanları ve üstü kapalı önü açık balkon.
Ötegeçe: Derenin, ırmağın karşısı.
Ötürük: İshal, amel.

Pahla: Temizlemek.
Pahlava: Baklava.
Pancar: Karalahana.
Panga: Banka.
Pangonot: Banknot, kağıt para.
Pantul: Pantolon.
Papuç: Ayakkabı.
Papuçluk: Eskiden merdivenlerin yanında ayakkabı konulan ayakkabılık.
Part: Karın.
Pates: Patates.
Patos: El ile çevrilen yada Traktörlerin arkasına bir kayışla bağlanılarak çalıştırılan eski tip bir harman makinesi.
Pelit: Meşe ağacının meyvesi, palamut .
Per: Küçük çivi.
Perçem: Saçın alna dökülen kısmı.
Peşkir: Havlu.
Pey: Sadece duvarları olan yıkık bina.
Pezük: Pazı bitkisi ve yemeği.
Pıddak: Patlamış mısır.
Pin: Kümes.
Pıncik: Küçük, güzel kız.
Pırti: Kumaş parçası.
Pisik: Kedi.
Poccik: Uç kısım.
Poşa: Kadın çingene.
Potin: Bot.
Punar: Çeşme.
Puşe: Peçe.
Pür: Çamın iğne gibi olan yaprakları.
Püsköğt: Bisküvi.

Saban: Tarla sürmekte kullanılan ve öküzlere koşulan gereç.
Sahoğul: Çalı süpürgesi.
Sağın: Sağılan inek.
Salahana: Çok gezip tembellik yapan.
Sapah: Yol ayrımı.
Sarıcalı: Balsız bir arı türü.
Seğirtmek: Koşmak.
Sekü: Kapı eşiği yada basamak.
Sele: Yayvan sepet.
Semer: Eşeklerin sırtına konulan yük koymaya yarayan nesne.
Septürük: Küçük çiş.
Seyirt: Koş.
Sıçan: Fare.
Sinor: Tarla sınırı.
Sini: Büyük tepsi.
Sitil: Kova
Sırfa: Sofra.
Sırım: İnce ince dilinmiş et veya deri.
Sinmek: Saklanmak.
Sipgaç Ayı: Eyllül Ayı.
Somurtmak: Küsmek, surat asmak.
Soyha: Kötü, işe yaramaz.
Söve: Duvar.
Süflü: Pasaklı.
Sümsük: Pisboğaz, her şeyi isteyen.
Sünepe: Kılıksız ve uyuşuk, sümsük.
Süpürtmek: Kovalamak.
Sürtük: Gereksiz yere çok gezen.
Sülük: Salyangoz.
Süzeh: Sütü süzmek için keçi kılından yapılmış bez.

Şadıra: Ekini eleyip samandan arındırmak için kullanılan. Gözleri büyüktür. 0,5cm gibi.Kenarları ağaç içinin örgüsü deriden yapılır.
Şamar: Tokat.
Şaşurdun mu?: Şaşırdın mı?.
Şeer: Şehir.
Şefdelü: Şeftali.
Şelbet: Şerbet.
Şikar: Bulunmaz.
Şilte: Döşek yaparken içine yün konulan kumaş.
Şimcik: Hemen şimdi.
Şoğurt: Ağızdan akan salya.
Şorah: İçilmesi pek hoş olmayan su.

Tafra: Çalım, kaba davranış.
Tandur: Toprağa gömülen ve içinde ekmek pişirilen fırın.
Tapiç: Tandurun közünü toplamak için kullanılan kürek.
Tasdar: Kadınların önlerine bağladıkları, belden aşağı olan önlük.
Tekir: Tekerlek.
Tekne: İçerisinde hamut yoğurulan ağaç kab.
Telaşa: Telaş.
Tentene: Dantel.
Terek: Tahtadan raf
Terezi: Terazi.
Terk: At arkası.
Termaş: Şanslı.
Teşi: Yun eğirmeye yarayan kafası topuz seklinde olan odundan alet.
Teşdi: Leğen, yıkama-yıkanma kabı.
Tezce: Çabuk, Çok aceleci.
Tevür: Çeşit.
Teyyare: Uçak.
Tez: Çabuk, hızlı bir şekilde.
Tezek: Hayvanların gübresinden duvarlara vurularak kurutularak yapılan yakacak.
Tıhız: Küçük.
Tıhnaz: Kısa boylu.
Tohdur: Doktor.
Tohlu: Beş altı aylık koyun.
Tokaç: Çamaşır yıkamada kullanılan ağaç tokmak.
Tomar: Bütün.
Tosbağa: Kablumbağa.
Tökezmek: Ayağı dolaşmak.
Tullamak: Savurmak, fırlatmak.
Tuluk: Tulum.
Tuman: Don.

Ula: Bir hayret ve sesleniş nidası.
Urgan: Kalın ip.
Uruba: Elbise.
Usulca: Yavaşça.
Uşah: Çocuk.
Uyartmak: Uyandırmak.

Ürmek: Havlamak.
Üvez: Yazın insanları rahatsız eden küçük sinek.

Velvele: Gürültü, yaygara.

Yağarnı: Sırt, bel.
Yal: Köpeklere ve ineklere sıcak su ve kepek karıştırılarak yapılan yiyecek.
Yamah: Yardımcı veya stil.
Yane: Ne sandın?.
Yarımağız: İsteksiz.
Yassu: Yatsı.
Yaşmah: Kadınların baş örtülerinin ağızlarını kapatan kısmı.
Yaygara: Dedikodu.
Yazma: Kadın baş örtüsü.
Yazu: Arazi.
Yeltenmek: Bir işe girişmek, niyetlenmek.
Yeğin: Aceleci.
Yeğlük: Hafif.
Yelloz: Müflis, iki yüzlü, dönek, hoppa.
Yımırta: Yumurta.
Yolluh: Kilim.
Yumak: Yıkamak.
Yunmak: Yıkanmak, çimmek.
Yüklü: Hamile.
Yüklük: Yatak, yorgan dolabı.

Zelzele: Deprem.
Zemheri Ayı: Ocak Ayı.
Zerdeli: Kaysı.
Zerze: Kapı kilidi.
Zevzek: Şımarık. Seviyesiz hareket eden.
Zıbarmak: Gebermek, ölmek, uyumak, sızmak.
Zırnık: Çok az miktar.
Zıkkım: İstemeden zoraki olarak verilen bir şey için söylenir.
Zibil: Yere dökülmüş süpürülmesi gereken tozlar.
Zirzop: Delice hareket eden.
Zorunan: Zorla.